Evert heeft vanaf het begin van de volkstuinen in 1976 een tuin gehad aan de Sportlaan, waar hij vooral aardappels, winterwortelen en bieten teelde. Bij huis had hij nog een flinke moestuin en een kas.
Hij kwam altijd met de kruiwagen en op klompen naar de tuin, soms wel meerdere keren per dag. Hij bleef in de tuin het onkruid én de heermoes de baas door veel te schoffelen. Zijn tuin was een voorbeeld voor anderen.
Hij kwam om te werken en niet voor de praatjes. Als je hem aansprak was hij altijd vriendelijk, een man van weinig woorden, maar met rake humor. Een jaar of vijf geleden is hij naar een kleinere tuin gegaan omdat zijn tuinburen hun tuin al jaren verwaarloosden. Zoveel aardappels hadden hij en zijn vrouw ook niet meer nodig.
Na een paar jaar in de kleinere tuin is hij daarmee gestopt omdat hij meer thuis wilde zijn. Thuis kon hij nog genoeg aardappels poten. Hij spitte in september zelfs de tuinen die hij achterliet nog helemaal om!
Zijn moestuin bij huis ziet er netter uit dan de meeste moestuinen aan de Sportlaan. De late spinazie staat net boven de grond en de laatste stokbonen moeten nog geplukt. Iemand anders zal dat moeten oogsten.
Evert is 83 jaar geworden en heeft tot het laatst van zijn leven kunnen tuinieren.
We wensen zijn vrouw, zijn dochter en de rest van de familie veel sterkte.